„Dziewczyna robot”
1. Nie pamiętam mojej mamy, nie pamiętam.
Nie pamiętam mego taty, jak to jest?
Choć dobrze wiem, co to rodzina oraz dom.
Coś w środku mówi mi, że ja nie jestem stąd.

Refren:
Jestem bez serca - to fakt.
Mam zimne dłonie - oj tak.
Nie muszę jeść i pić - o nie.
Lecz kiedy zbliżysz się, kiedy przytulisz mnie,
poczujesz, że - we mnie życie jest.
W przewodach prąd zastąpił krew.
A przepływ elektronów sprawia, że
Całkiem jasne staje się,
że jestem robotem,
dziewczyną robotem,
jestem robotem...

2. Program moją duszą jest, myślą moją.
Z wielu funkcji składa się, ja to wiem.
Lecz najważniejsze w nim
jest to, by kochać świat.
Pomagać ludziom tak,
by został po mnie jakiś ślad.

Ref.
Jestem bez serca - to fakt...

3. W mej pamięci cała wiedza mieści się.
Wszystko powiem Ci, zapytaj tylko mnie.
Ale największym mym marzeniem jest,
by zwykłym dzieckiem być.
Więc proszę, rzuć na mnie zaklęcie już,
bo chcę jak wszyscy żyć !

Ref.
Jestem bez serca - to fakt.
Mam zimne dłonie - oj tak.
Nie muszę jeść i pić - o nie.
Lecz kiedy zbliżysz się,
poczujesz, że - we mnie życie jest.
W przewodach prąd zastąpił krew.
Ten przepływ elektronów sprawia, że
dla wszystkich jasne staje się,
że jestem robotem,
dziewczyną robotem,
Jestem robotem….
Robotem.